WebMCP uitgelegd: wat het is en wie er nu iets mee moet

Met WebMCP, een voorgestelde webstandaard, biedt je website "tools" aan AI-agents in de browser aan. Een agent hoeft dan niet meer te klikken, maar roept direct een functie aan, zoals "offerte aanvragen" of "voorraad checken". Sinds Chrome 149 wordt WebMCP getest in een origin trial. Voor de meeste bedrijven is het nu nog te vroeg.

Wat is WebMCP?

Met WebMCP kan een website functies aanbieden die een AI-agent direct kan gebruiken. Zo'n functie heet een tool. Elke tool heeft een naam, een uitleg in gewone taal en een vaste beschrijving van welke gegevens erin moeten.

Een AI-agent is een assistent die zelf taken uitvoert, bijvoorbeeld een formulier invullen. Zonder WebMCP moet zo'n agent je pagina "lezen" en op knoppen klikken, en dat is traag en gaat nogal eens mis.

Vergelijk het met een restaurant. Zonder WebMCP loopt de agent de keuken in en zoekt hij zelf de ingrediënten bij elkaar. Met WebMCP krijgt hij van de ober een menukaart: "Dit kun je bestellen, en zo vraag je het." Volgens Google is dat sneller en nauwkeuriger dan klikken nadoen.

De naam komt van MCP, het Model Context Protocol, een open standaard om AI-apps aan andere systemen te koppelen. WebMCP brengt dat idee naar de webpagina zelf. In Nederland wordt er al naar gezocht: SE Ranking telde in oktober 2026 zo'n 390 zoekopdrachten per maand naar "webmcp".

Hoe ver is WebMCP nu?

Het is nog een experiment. Google noemt WebMCP "a proposed web standard" waarover nog volop wordt gepraat en dat kan veranderen. Er is geen enkele browser waarin het standaard voor iedereen aan staat.

Een origin trial is een proefperiode waarin websites zich kunnen aanmelden om een nieuwe functie al bij echte bezoekers te gebruiken. Zo krijgt Google feedback voordat iets een vaste functie wordt.

De eerste versie van het voorstel verscheen op 13 augustus 2025, en volgens de GitHub-pagina komen de makers van Google en Microsoft. Google kondigde de test aan op Google I/O, op 19 mei 2026. De documentatie verandert nog vaak en er komen nog functies bij; de annotatie debugging werkt bijvoorbeeld pas vanaf Chrome 156.

Zo werkt WebMCP

Je kunt een tool op twee manieren aanbieden. Je meldt een bestaand formulier aan, de declaratieve manier, of je schrijft een tool in JavaScript, de imperatieve manier.

Manier 1: een formulier aanmelden

Je zet een paar extra attributen op een gewoon HTML-formulier. Een attribuut is een extra eigenschap in de HTML-code. Als voorbeeld neem ik het offerteformulier van een installateur in Zwolle.

<form toolname="offerte_aanvragen"
  tooldescription="Vraag een offerte aan voor een warmtepomp of cv-ketel bij een installateur in Zwolle."
  action="/offerte">

  <label for="naam">Naam</label>
  <input type="text" id="naam" name="naam" required>

  <label for="postcode">Postcode</label>
  <input type="text" id="postcode" name="postcode" required>

  <label for="soort">Soort installatie</label>
  <select id="soort" name="soort" required
    toolparamdescription="Het type installatie waarvoor de klant een offerte wil.">
    <option value="warmtepomp">Warmtepomp</option>
    <option value="cv-ketel">Cv-ketel</option>
  </select>

  <button type="submit">Offerte aanvragen</button>
</form>

Dit doen de attributen:

toolautosubmit heb ik in dit voorbeeld bewust weggelaten. De agent vult het formulier in, maar de klant drukt zelf op versturen. Voor een offerte vind ik dat de veiligste keuze, want je wilt niet dat er aanvragen binnenkomen waar de klant zelf niets van weet.

Manier 2: een tool maken met JavaScript

Met JavaScript kun je ook tools maken die geen formulier zijn. Dit voorbeeld is een tool voor een fietsenwebshop die de voorraad controleert. De code kijkt eerst of de browser WebMCP kent.

<script type="module">
  if ('modelContext' in document) {
    await document.modelContext.registerTool({
      name: 'check_voorraad',
      description: 'Controleer of een fiets op voorraad is en wat de levertijd is.',
      inputSchema: {
        type: 'object',
        properties: {
          sku: { type: 'string', description: 'Artikelnummer van de fiets, bijvoorbeeld EB-28-001' },
        },
        required: ['sku'],
      },
      annotations: {
        readOnlyHint: true,
      },
      execute: async ({ sku }) => {
        const response = await fetch(`/api/voorraad?sku=${encodeURIComponent(sku)}`);
        const data = await response.json();
        return `Voorraad: ${data.aantal} stuks. Levertijd: ${data.levertijd}.`;
      },
    });
  }
</script>

inputSchema beschrijft welke gegevens de tool nodig heeft, en readOnlyHint: true vertelt de agent dat de tool alleen iets opzoekt en niets verandert. Voor acties met gevolgen, zoals boeken, bestaat consequentialHint. Het adres /api/voorraad is maar een voorbeeld; dat moet je eigen systeem leveren.

Op je eigen computer testen kan ook zonder origin trial. Zet in Chrome de vlag chrome://flags/#enable-webmcp-testing op Enabled en start Chrome opnieuw.

Word ik door WebMCP beter gevonden?

Nee. WebMCP helpt een agent een taak uit te voeren op een site waar hij al is, maar het zorgt er niet voor dat hij je site vindt. Chrome schrijft zelf dat agents een site echt moeten bezoeken om te weten welke tools er zijn.

De documentatie van Chrome noemt nog een paar grenzen:

• Het is bedoeld voor werk in de browser met een mens erbij, niet voor bots die op eigen houtje sites afstruinen.
• De gebruiker houdt zicht en controle op wat er gebeurt; dat is een uitgangspunt van het voorstel op GitHub.
• Tools in een iframe van een andere site werken alleen als je dat uitdrukkelijk toestaat.
• Een ingewikkelde site wordt er niet vanzelf simpel van, en soms moet je eerst je pagina's opknappen.

In zijn gids over optimaliseren voor AI-zoeken noemt Google WebMCP ook niet. Agents en het Universal Commerce Protocol staan er wel in, als optioneel.

OnbewezenBewijslabel: Er is geen onderzoek of officiële uitspraak dat WebMCP je vaker laat noemen of citeren in AI-zoekmachines.

Is het wel veilig om een agent dingen te laten doen op mijn site?

Dat hangt af van hoe je het bouwt. Een tool die iets kan kopen of versturen, moet je goed beveiligen, en Chrome geeft daar in de documentatie aanwijzingen voor. Waar het op neerkomt: laat de mens bevestigen bij gevoelige acties, zoals een aankoop.

Gebruik daarvoor de annotaties. Met consequentialHint geef je aan dat een tool gevolgen heeft, zoals een boeking. Er zijn er meer, bijvoorbeeld untrustedContentHint. Lees in de documentatie van Chrome wat ze doen voordat je ze inzet.

Ik zou beginnen met tools die alleen iets opzoeken, zoals voorraad, levertijd of openingstijden. Tools die iets veranderen komen later wel, en dan met een bevestiging.

Moet ik hier nu al iets mee?

Als Nederlands bedrijf waarschijnlijk nog niet. Er is nog geen grote groep gebruikers met een agent die WebMCP gebruikt, en de standaard verandert nog.

Wat je nu al kunt doen, helpt ook zonder WebMCP. De declaratieve manier bouwt voort op gewone formulieren, dus een formulier met echte labels en duidelijke veldnamen bereidt je voor en is meteen prettiger voor je bezoekers. Spannend werk is het niet, maar je hebt er hoe dan ook iets aan. Meer daarover in de uitleg wat is een AI-agent.

WebMCP testen op je eigen site

1. Zet in Chrome de vlag chrome://flags/#enable-webmcp-testing aan en start Chrome opnieuw.
2. Voeg toolname en tooldescription toe aan één formulier op een testomgeving.
3. Draai Lighthouse in Chrome 150 of nieuwer. De categorie "agentic browsing" laat zien welke tools zijn aangemeld.
4. Gebruik de WebMCP-hulpmiddelen in Chrome DevTools om je tools te controleren.
5. Wil je het bij echte bezoekers testen? Meld je site dan aan voor de origin trial van Chrome.

Verschillen per platform

Lees verder

• Wat is een AI-agent en wat betekent het voor je website?
• Agentic commerce: als AI-agents namens klanten kopen
• Technische GEO: zo lezen AI-crawlers je website
• GEO voor webshops
• GEO-woordenboek